|
Onderzoeksjournalisten zijn geen rechters
Mijnheer Van den Eynde,
U bent journalist bij Panorama en donderdag kon Vlaanderen kijken naar een reportage waaraan u vier maanden werkte. U noemde uw werkstuk onderzoeksjournalistiek, waarbij u als waakhond van de democratie de deksels wil lichten van vermeende stinkende potjes bij de Hasseltse politie.
Wie vier maanden wordt betaald door de VRT, en dus door de belastingbetaler, om een reportage te maken schept hoge verwachtingen. Je zou als kijker dan ook zeker mogen zijn dat alles werd gecheckt en gedubbelcheckt en alle beschikbare stukken grondig werden bestudeerd en ook juridisch tegen het licht gehouden. Mag ik daar toch wat aan twijfelen?
Nu heb ik in deze zaak wel enige voorkennis, omdat ik de raadsman ben van de politiezone die u aan de schandpaal heeft genageld. Het is niet mijn gewoonte om in de media te toeteren over zaken die ik als advocaat behandel en zeker niet wanneer in die zaken de rechtbank zich binnenkort nog moet uitspreken. Als advocaat heb ik dan immers de deontologische verplichting om mijn mond te houden, uit respect voor de rechtbank. Dat is ook de reden waarom ik aan mijn cliënten uitdrukkelijk heb gevraagd om niet te reageren op uw telefonische verzoeken voor een interview, omdat zij op die wijze ook meewerken aan een sereen proces. Een zaak wordt immers in de rechtszaal gepleit en niet in de media. De rechter beschikt over alle elementen van het dossier (aangereikt door de partijen en in strafzaken ook door het Openbaar Ministerie) en het is de maatschappelijke rol van de rechter om hierover uitspraak te doen. Nu blijkbaar het proces als gevolg van uw reportage in de media moet worden gevoerd en nu ook de raadsman van de zelfverklaarde “klokkenluiders” uitgebreid de pers te woord staat met verklaringen die niet stroken met mijn lezing van het dossier wordt het moeilijk om nog stil te blijven zitten. Met de reportage geeft u als journalist minstens de indruk de uitspraak van de rechter te willen beïnvloeden. U wil zich zelfs boven de rechter plaatsen, want u heeft het oordeel al gevormd. Een complexe zaak lijkt op de televisie wel op 80 minuten definitief te zijn beslecht.
De hangende procedures voor de arbeidsrechtbank, de raad van state en de correctionele rechtbank kunnen u blijkbaar worst wezen. Uit niets blijkt dat u het voorwerp van al die procedures grondig heeft onderzocht of dat u zelfs maar heeft nagegaan waarom die zaken altijd werden uitgesteld. Wat dit laatste betref, heeft U heeft mijn cliënte en mij zelfs nooit de vraag gesteld en zonder mijn beroepsgeheim te schenden kan ik u wel melden dat het niet aan de rechtbank lag en ook niet aan mijn cliënte. U kan dat journalistiek irrelevant vinden, maar het is wel van juridisch belang. Indien u over rechtszaken bericht zou u dan toch minstens de inspanning moeten doen om de juridische discussies in kaart te brengen en daarover te berichten. Uw eerste deontologische plicht bestaat erin waarheidsgetrouw te informeren. De deontologische codex van de journalisten zegt bovendien dat u geen essentiële informatie mag schrappen of verdraaien. In een complexe juridische discussie met talrijke procedures is dat niet eenvoudig, maar dat mag geen argument zijn om die dan onbesproken te laten.
U beweert journalistieke motieven te hebben om daar nu al over te berichten, al is het mij ook onduidelijk waarom u niet tot volgende week kon wachten. De correctionele rechtbank zal zich dan over een belangrijk aspect van de zaak uitspreken. U bent de voorbije maanden overal in Hasselt gesignaleerd, maar ik heb u wel niet in de rechtszaal gezien toen die zaak werd gepleit. U had daar nuttige informatie kunnen verzamelen voor uw reportage.
De Raad van State heeft ook al verschillende arresten gewezen. Die uitspraken zijn publiek en consulteerbaar via het internet. Ik hoorde u op de radio verklaren dat er valse stukken zouden gebruikt zijn in een procedure. Dat is natuurlijk een bijzonder zware beschuldiging en de Raad van State heeft hierover al uitspraak gedaan. Ik twijfel er echt aan of u dit arrest ook heeft gelezen. U heeft het in ieder geval niet begrepen. U heeft nochtans ruim de tijd genomen voor deze reportage. Indien u het zelf niet wist, had u dus meer dan tijd genoeg om specialisten te contacteren. Die zouden u uitleggen wat de waarde is van een arrest van de Raad van State en dat die uitspraak door iedereen moeten worden gerespecteerd.
Uw reportage heeft de zaak op het publieke forum gebracht. Het is de taak van een journalist om over maatschappelijk relevante feiten te berichten. Wanneer daarover verschillende procedures lopen, maken die echter ook deel uit van het verhaal. Een procedure voor de rechtbank verloopt volgens geëigende regels, waarbij het essentieel is dat alle partijen gelijk worden behandeld en de uitspraak volgt door een onafhankelijke rechter.
Mijn cliënte stelt dat de vermeende klokkenluiders hun aantijgingen niet kunnen hard maken. U reageert hierop vandaag in kranteninterviews dat ze door mijn cliënten “ook nooit weerlegd zijn” en dus wel waar zullen zijn. Is dat niet een beetje de wereld op z’n kop ? Vindt u het rechtvaardig dat iemand een negatief bewijs moet leveren en kan u mij misschien eens uitleggen hoe zoiets dan in zijn werk zou moeten gaan?
U heeft het proces al gevoerd op TV waar van een gelijke behandeling geen sprake was en nog wel volgens uw eigen regels van waarheidsvinding. U bent dus de opperrechter die orakelt. Het deert u blijkbaar niet daar u daarmee diegenen die in een rechtstaat recht moeten spreken in hun blootje zet.
Hugo Lamon
Advocaat
Raadsman Politiezone HAZODI
Hasselt,7 oktober 2011
 |
