|
 Professor Engels en schrijfster Mona Simpson (foto Jay L. Clendenin/ Los Angeles Times/Photonews) is de zuster van Steve Jobs. Zij schreef in de zondageditie van The New York Times een ontroerend eerbetoon aan haar overleden broer.
Jobs werd bij zijn geboorte in 1955 geadopteerd en beschouwde zijn adoptie-ouders als zijn enige echte ouders. Mona Simpson werd twee jaar laten geboren, maar vijf jaar later kwam het tussen haar ouders tot een echtscheiding, waarbij de vader het contact verloor met zijn dochter.
Pas op 25-jarige leeftijd zou Mona Simpson haar broer ontmoeten - via een advocaat die haar liet weten dat haar lang verloren broer "rijk en beroemd" was. Beiden zouden het uitstekend met mekaar vinden.
Enkele citaten uit de prachtig geschreven elegie, over hard werken bijvoorbeeld:
Hij toonde zich nooit verlegen over zijn harde werk, ook niet wanneer het resultaat een mislukking was.
Of over innovatie:
Nieuwigheid was nooit Steve's hoogste waarde. Dat was schoonheid.
In verband hiermee, zijn kijk op esthetiek:
Mode is wat nu prachtig lijkt maar later lelijk; kunst kan eerst lelijk zijn maar het wordt later mooi.
Hij kon het blijkbaar niet laten zelfs in het ziekenhuis een nieuw design te bedenken voor zijn patiëntenomgeving. Jobs en dingen designen - niet louter uiterlijk vormgeven, maar het gestalte geven aan nieuwe gebruikerservaringen - het ging blijkbaar echt niet alleen over consumentenelektronica:
Ik sprak hem ongeveer elke andere dag, maar wanneer ik The New York Times opende en een artikel zag over de patenten van Apple, was ik nog altijd verrast en verrukt een schets te vinden voor een perfecte trap.
In de elegie vindt u ook zijn laatste woorden, maar die laat ik u liever zelf ontdekken.
 |
