Iedereen heeft er tegenwoordig de mond vol van. Via 'near field communication' (NFC) gaan we binnenkort allemaal gewoon in de winkel betalingen doen met een chip in onze smartphone. Er wordt druk gespeculeerd over de aanwezigheid van de technologie in de volgende iPhone, en intussen is Google er al volop mee aan het experimenteren. Het recentste salvo komt van Sony Ericsson, dat in zijn toekomstige Android-smartphones NFC-technologie gaat integreren.

Fijn zo. Het is een technologie van de toekomst, die pas echt realiteit gaat worden wanneer het beschikbaar wordt voor de consumenten. Ik stel me echter de vraag of we hier niet proberen te lopen vooraleer we goed en wel kunnen stappen. NFC als consumententoepassing is nog maar pas boven water gekomen, en nu wordt het al voorgesteld als het betaalmiddel dat alle andere betaalmiddelen gaat vervangen.

Ik ben evenwel niet overtuigd. Let op, ik weet ook wel dat NFC zoveel meer is dan een betaaltechnologie. Je kan er allerlei info van gechipte objecten mee verkrijgen, maar dat doet me dan weer sterk denken aan die QR barcodes die nooit echt een praktisch nut hebben gekregen, behalve dan als een soort van snelkoppeling naar apps of websites.

Het is echter de toepassing ervan als mobiele betaalterminal die bedrijven doet watertanden. Beeld je in: geen geld meer op zak, enkel nog je smartphone. Ik krijg al de kriebels als ik het hoor. Wat als het verliezen van een smartphone ineens veel schadelijker wordt dan gewoon het verliezen van je contacten? Kan ik dan ook naar Card Stop bellen? En ik denk niet dat ik de enige ben die daar wat over twijfelt. Ik zie de banken nog met veel zelfvertrouwen aankondigen dat Proton ervoor ging zorgen dat mensen geen kleingeld meer gingen nodig hebben.

Soit, misschien zit ik er een kilometer of twee naast met mijn voorbehoud, maar ik ben alvast niet snel van plan om mijn boodschappen met mijn telefoon te betalen. Wijs me gerust terecht in de comments!