Voor 2011 zullen zowel de geschiedenisboeken als mijn geheugen met volzwarte arabesken worden getooid. 2011 is met verve het jaar geworden waarin de Arabieren foert zegden tegen de Dictatuur, daar bestaat weinig twijfel over. Moeilijker wordt het om daar een beeld op te plakken, want het is alsof je de ene momentopname een tikje overtreffender of minder exemplarisch zou vinden dan die andere. Alsof je een “tref-rating” moet maken binnen de Arabische Opstanden, van bijvoorbeeld het mediatieke Tahrirplein in Caïro tot een nauwelijks gecoverd vrouwenprotest in de Jemenitische stad Taiz. En wat doe je met de minder fraaie -maar ook historisch belangrijke- momenten: vermoorde dictators en ongewenste buitenlandse interventies?

Commentaar (0)