|
 Standaard schrijft:"Aan de vooravond van zijn pensionering maakt ACV-voorzitter Luc Cortebeeck zich nog een keer boos over de neoliberale dominantie in de maatschappij. ‘De jonge partijvoorzitters hebben hun communautaire werk goed gedaan. Maar van de sociaal-economische dossiers hebben ze geen verstand.' ‘Dit is ongezien. De manier waarop deze pensioenhervorming wordt doorgeduwd, is ronduit verbijsterend. Ik heb nochtans al wat meegemaakt. Zoals de zware besparingen door de regeringen-Martens, in het begin van de jaren tachtig. Met volmachten, met eendevaluatie van de frank en met een indexsprong. En tien jaar later was er het Globaal Plan van Jean-Luc Dehaene, met de invoering van de loonnorm. Verhofstadt kwam in 2005 met het Generatiepact aandraven. Iedere keer was de boodschap dat de werknemersmoesten inleveren, dat de goede tijden voorbij waren. Zoals nu, dus.’
‘Het is onvoorstelbaar dat de regering denkt hiermee weg te komen. Na de betoging op 2 december heb ik tegen premier Di Rupo gezegd: “Doe iets met dit signaal. Neem dit dossier in handen. Luister naar het ongenoegen.” Maar dat is niet gebeurd. Ach, Di Rupo...
“Ik begrijp u”, zegt hij. En een uur later zegt hij hetzelfde tegen de werkgevers. En er verandert niets.’
‘Het is een duidelijke politieke keuze om nu alles supersnel door het parlement te jagen. Terwijl ze meer dan 500 dagen hebben nodig gehad om een regering te vormen. We hebben geprobeerd om de onrust en boosheid te kanaliseren. Eerst door een betoging.
Maar 70.000 betogers was blijkbaar niet voldoende. Dan door een stakingsaanzegging voor einde januari. Maar onze achterban is ons gewoon voorbijgelopen. Zelfs nu de overheidsbonden op drie dagen tijd een nationale stakingsdag hebben uitgeroepen,
waren er toch nog wilde acties. Zo diep zit het ongenoegen.’
‘Het ACV is niet bruutweg tegen elke vorm van pensioenhervorming gekant. We verstaan dat er langer gewerkt moet worden. Maar niet op deze manier. Niet door contractbreuk te plegen en van de ene dag op de andere het pensioenbedrag te verlagen van werknemers die in tijdskrediet zitten. Gelukkig beginnen ze in te zien dat ze daarin te hard van stapel
zijn gelopen.’
Misschien zit de jongere generatie politici gewoon op een andere lijn dan de vakbonden? En gaan ze daarom niet in op uw kritiek?
‘De jonge partijvoorzitters hebben hun communautaire werk goed gedaan. Maar van de sociaal-economische dossiers hebben ze geen verstand. Ze voelen de impact van hun beslissingen niet aan. Bovendien surfen ze op de neoliberale ideologie die verkondigt
dat er te veel sociale bescherming is en dat die moet worden afgebouwd. Dat is een grove misrekening.’
‘Ze denken dat ze de grondstroom in de maatschappij verwoorden omdat een aantal jongeren op de sociale internetfora, de vakbonden van conservatisme beschuldigen. Omdat het imago van de vakbonden bij de opiniemakers slecht is. Maar dat is de verkeerde analyse. Het ACV telt nu 1,7 miljoen leden, 200.000 meer dan op het einde van de jaren negentig toen ik voorzitter geworden ben. Betalende leden. Met een grote toename van werkende jongeren. Die lopen daar niet mee te koop, maar ze sluiten zich wel aan bij ons.'
(...)
Het is uitgesloten om de kosten van de vergrijzing op te vangen als niemand aan zijn pensioenrechten wil laten raken.
‘Toegegeven, in onze moderne maatschappij heerst een individualisme dat maakt dat iedereen voor de eigen rechten opkomt, maar niet kan verdragen dat er hinder is door een betoging of een staking voor de verdediging van de rechten van anderen. Collectieve
actie is blijkbaar niet meer in. Is er nog solidariteit mogelijk met werklozen? Als vakbond
moeten we daarin blijven investeren. Dat is niet gemakkelijk.'
'Het klopt dat de vakbond zijn werking voortdurend moet aanpassen, moderniseren. Met meer oog voor een werkingsaanbod dat aantrekkelijk is voor jongeren. Maar zonder die basisgedachte van solidariteit te verliezen.’
‘Nu zitten we in de wild west, waar alle soorten beroepsgroepen in de eerste plaats voor hun eigen belang opkomen: de magistraten, de professoren, de journalisten... Ik noem dat het corporatisme van de mondigen, zonder oog voor de zwakken en voor het algemeen belang.’
(...)
U kan niet ontkennen dat het sociaal overleg moeilijke tijden doormaakt? Geen loonakkoord, geen akkoord over toenadering tussen de statuten van arbeiders en
bedienden, veel ruzie met de werkgevers over de stakingen tegen de pensioenhervorming.
‘Te veel werkgevers verwachten alle heil van het neoliberale Europa. Alsof harde saneringen en deregulering volstaan om uit de crisis te komen. Alsof economische groei en sociale bescherming niets waard zijn. We klagen die trend al jaren aan. Slimme bedrijfsleiders weten heel goed dat brute saneringen slecht zijn voor de economie. En dat langer werken betekent dat de inhoud en het ritme van de jobs ook werkbaar moeten zijn voor 55- en 60-plussers.'
' Maar daarover zie ik in het beleid van Van Quickenborne niets staan. Bah, het gaat niet alleen om Open VLD. In elke regeringspartij zitten neoliberalen. En in de Vlaamse oppositie zeker.’
Dit is maar een deeltje uit een langer interview met afscheidnemend ACV-voorzitter Cortebeeck. Het hele gesprek vindt u in de weekendkrant of hier in de e-krant. Cortebeeck vertelt onder meer hoe hij Verhofstadt leerde luisteren, over de ruime aandacht die de denktanks krijgen in de media, over de schok van Arco en over zijn voornemen meer naar Plopsaland te gaan"
Bron: Standaard
 |
