|
DeWereldMorgen.be schrijft:
" Staking bij Scandinavian Tobacco in Houthalen-Helchteren. Interview met ABVV-delegee
De werknemers van het bedrijf Scandinavian Tobacco (ST) in Houthalen-Helchteren staken sinds dinsdag. Ze liggen overhoop met hun directie die het bedrijf wil opdoeken en de mensen op straat zetten. Totaal onverantwoord en onbegrijpelijk, zeggen de werknemers. Het bedrijf is kerngezond. We spraken met Luciano Corsini, delegee van het ABVV in het bedrijf.
Jullie staken al sinds vorige week dinsdag. Waarom?
De directie wil het bedrijf sluiten terwijl financieel-economisch hier totaal geen reden
voor is, en bovendien voert het geen serieus overleg met ons. We hebben hun argumenten
van tafel geveegd maar de directie volhardt in zijn foute cijfergegevens om de sluiting te
rechtvaardigen.
Hoe bedoel je, foute cijfergegevens?
Om de sluiting te rechtvaardigen schuift de directie cijfermateriaal naar voren die langs geen
kanten klopt. Zo wordt er een kost van 8 miljoen euro vooropgesteld om de EHS (Enviroment
Health and Safety)-normen te halen terwijl Houthalen bij de besten scoort met betrekking tot
veiligheidsvoorschriften en met glans alle wettelijke controles doorstaat. Bovendien spreken
we hier slechts over 100 van de 4000 punten dat de EHS voorschrijft en ook belangrijk, er is
nog geen audit geweest bij alle vestigingen. Een objectieve vergelijking is dus niet mogelijk.
Kwestie van alles in een juist perspectief te plaatsen. Onze eigen berekeningen tonen
trouwens aan dat de aanpassingen niet meer hoeven te kosten dan 3 miljoen euro. Een ander
punt waarin de directie zich vergist, is de opbrengst die ze willen realiseren met de sluiting.
Uit hun eigen cijfers hebben we berekend dat ze ook dit fel overschatten.
Financieel is er dus niks mis?
Totaal niet! Dit bedrijf is zeker winstgevend, en niet eens weinig ook. In deze economisch
slechte tijden realiseren de bedrijven amper een winstvoet van 5%. ST daarentegen realiseert
nu een winst van 16%, in betere tijden zelfs meer, tot 20%. Het bedrijf presteert zeer goed, dat
is het probleem niet.
Wat dan wel?
Ik weet het niet. Wat is genoeg winst? Voor het patronaat moet winst ‘oneindig’ zijn
zeker? Kijk, de problemen zijn begonnen toen in oktober 2010 Scandinavian Tobacco
Group ons toenmalig bedrijf Swedish Match overnam. Een halfjaar later, in juni 2011
werd aangekondigd dat ST ging herstructureren en dat 2 van de 6 productie-eenheden dicht
moesten, een in Indonesië en de onze in Houthalen. Toen al verdachten wij ST ervan slechts
geïnteresseerd te zijn in het merk Swedish Match in plaats van de productiefabrieken.
Sindsdien doet de directie er alles aan om onze fabriek in slechte papieren te brengen om een
sluiting te rechtvaardigen.
Hoe doen ze dit?
Ze hebben het bedrijf op een schandalige manier helemaal leeggehaald. Nadat ze nog via
de notionele aftrek een belastingvermindering van meer dan 2 miljoen konden bekomen,
hebben ze 3,55 miljoen kosten van een ander fabriek op zich genomen, 5,28 miljoen
waardeverminderingen op de voorraden geboekt en 3,4 miljoen in dividenden aan de
aandeelhouders uitgekeerd. Als klap op de vuurpijl hebben ze in augustus 2011 meer dan 38
miljoen euro bedrijfskapitaal weggetrokken en aan de aandeelhouders uitgekeerd. Nu blijft er
slechts 100.000 euro (honderdduizend!) bedrijfskapitaal over voor een bedrijf waar 420 man
werkt. Ze drijven hun eigen bedrijf naar het faillissement want nu moet het bedrijf geld lenen
aan een rente van 5 of 6 procent. Ze verhogen op die manier de bedrijfskosten om ons kapot te
maken.
Afgelopen november kwam de directie met verkeerde cijfers op de proppen, maar wij hebben
die resoluut afgewezen. Sindsdien wachten wij op de correcte cijfers om het overleg zinnig
te kunnen voeren maar de directie weigert dit. Het ging zelfs zo ver dat de directie de notulen
van de ondernemingsraden eenzijdig begon op te stellen. Onze vragen en argumenten werden
genegeerd. We hebben toen geweigerd deze notulen te ondertekenen en vroegen om een
onafhankelijke partij om de notulen op te stellen. Gelukkig is dit gebeurd (lacht; de bundels
notulen zijn nu een pak dikker) maar het overleg gebeurt niet zoals het hoort. De directie
wringt zich in alle bochten om dit niet te doen. Zo moet bij een herstructurering de wet
Renault gevolgd worden maar het bedrijf heeft dit nog altijd niet gedaan. Omdat het bedrijf
niet antwoordt op onze vragen en ons niet als serieuze gesprekspartner ziet, hebben wij
besloten te staken. En we zullen staken totdat we gehoor krijgen.
Jullie hebben de politiek erbij betrokken. En zelfs de gouverneur ingeschakeld. Dit is
een beetje ongewoon. Waarom deden jullie dit?
Dit is inderdaad ongewoon, maar we konden niet anders. Op eigen initiatief zijn we naar
Vlaams Viceminister-president Ingrid Lieten (SP.a) gestapt. Zij betrok ook de kabinetten
van Muyters (Vlaams minister van werk, N-VA) en De Coninck (federaal minister van werk,
SP.a) in het overleg. Vervolgens werd de gouverneur aangesteld om samen te zitten met de
directie. Let wel, de gouverneur is niet als bemiddelaar ingesteld. Zover zijn we nog niet. Wat
we vooral van de politiek verwachten, is dat ze druk uitoefenen opdat de directie open kaart
speelt en de juiste cijfers bovenhaalt. Bovendien omdat we vrezen dat de directie zelf wilt
lobbyen bij de politiek voor eigen belang. Bv. als je werknemers op brugpensioen stuurt, moet
je vervangende werknemers aannemen maar mogelijk wilt de directie hierop een uitzondering
verkrijgen. Om dit te verhinderen zijn we zelf naar de politiek gestapt.
240 mensen dreigen nu hun job te verliezen?
Ja, er werken momenteel 420 mensen in het bedrijf. Bijna allen vast. Er zijn slechts
6 tijdelijke werknemers. Dat komt omdat we in het verleden als vakbond altijd een
heel principiële houding aangenomen hebben. We kunnen niet toestaan dat bv. interim
werknemers jarenlang met tijdelijke contracten tewerkgesteld worden. Interim betekent
onzekerheid en dat vinden we niet kunnen. We hebben CAO’s hierover afgesloten, en ook
voor werkzekerheid die loopt tot 2012. Maar helaas dreigt de sluiting tegen 2014.
De directie wilt 240 man ontslaan en zo’n 120 overhevelen naar Lummen. Daar is recent
een nieuwe fabriek gebouwd. Die overheveling zal bovendien ook niet zonder slag of stoot
gebeuren. Er is het probleem van de harmonisatie van de arbeidsvoorwaarden. Hier in
Houthalen zijn we allen vast, in Lummen zijn er 80 interimmers die de eerste slachtoffer
zullen worden als wij er toekomen. Bovendien hebben wij hier bediendenstatuten voor
hetzelfde werk waarvoor zij in Lummen arbeidersstatuten hebben. We hebben hier op veel
vlakken betere regelingen, bv. meer vakantiedagen om er één op te noemen. De vraag is dus
hoe de harmonisatie zal gebeuren? Naar boven of naar onder? We eisen natuurlijk naar boven
toe om de solidariteit tussen Houthalen en Lummen ook in de toekomst veilig te stellen.
De werknemers worden tegen elkaar opgezet door de directie?
Heel juist! De fabriek in Lummen ontstond door fusie van productie-eenheden uit Leuven en
Geel. Toen hadden ze die mensen werkzekerheid beloofd. Maar dit wordt nu allemaal op de
helling gezet. De werknemers van Houthalen en Lummen moeten in competitie treden voor
dezelfde jobs.
Wat kunnen de werknemers hiertegen doen?
Solidair zijn. Laat het duidelijk wezen. We zijn geen vragende partij om een andere productie-
eenheid te sluiten om Houthalen te kunnen redden. Als we horen dat het bedrijf elders iets
wilt sluiten, zullen wij hier de eersten zijn om in staking te gaan. Wat wij zeggen, is dat het
bedrijf kerngezond is en dat niemand zijn job hoeft te verliezen. Hier in Houthalen hebben
wij een sterke traditie van solidariteit tussen de werknemers. Als ABVV maken wij hier bv.
geen onderscheid tussen arbeiders en bedienden. We zitten hier samen omdat we ook beseffen
dat we aan dezelfde zeel trekken. Dit is één van de redenen waarom we hier ook een sterke
vakbondsafvaardiging hebben. Samen sta je sterk. Maar we zijn ook heel spaarzaam voor
onze mensen. Ik als vakbondsdelegee kan bijvoorbeeld niet vragen aan mijn mensen om tot in
de afgrond te staken. Staken brengt altijd inkomensverlies met zich mee (wat buitenstaanders
al te rap vergeten) en de mensen hebben hun loon hard nodig. Het bedrijf werkt nu op een
lager tempo door. Ik mag die mensen niet tot het uiterste drijven. Ik ben voor een menselijke
behandeling. Dezelfde serene houding neem ik ook heel bewust aan tegenover de directie om
niet onnodig de sfeer te verzieken.
Vlak nadat Dexia met overheidshulp gered werd, kwam de aankondiging uit
ArcelorMittal om een warme lijn te sluiten en mensen te ontslaan. Die werknemers
stelden toen dat de overheid evenzeer hun bedrijf ter hulp moest komen. Wat voor de
banken kan, kan toch ook voor andere bedrijven?
Ja maar laat duidelijk wezen, ons bedrijf zit absoluut niet in slechte papieren en we zijn geen
vragende partij voor overheidshulp. Trouwens, al die belastingvoordelen, de in werkelijkheid
sterk gedaalde vennootschapsbelasting, de notionele aftrek, de kortingen op de bijdragen voor
de sociale zekerheid… is dat allemaal geen vorm van overheidshulp? De bedrijven krijgen nu
al enorm veel overheidshulp. Maar er staat niks tegenover al die voordelen. En daar wringt
het schoentje. Ondanks al die voordelen en ander hulp kan de overheid niet eisen om daar
jobcreatie tegenover te plaatsen. Dat moet veranderen. Zo eisen we nu voor zowel Houthalen
als voor Lummen effectieve werkzekerheidsgaranties voor iedereen met sanctiemechanisme.
Daar moet werk van gemaakt worden.
30 januari komt snel dichterbij…
Ik denk dat we ook op die dag nog steeds in staking zullen zijn want het ziet er niet naar uit
dat de directie serieus met ons wilt overleggen. Nochtans vragen wij niet veel. We zijn maar
gewone mensen die gewoon een goed inkomen willen hebben om onze gezinnen te kunnen
onderhouden.
Bedankt voor dit interview, ik wens jullie nog veel sterke en veel moed toe.
 |