|
De Standaard schrijft:
" Sector geniet fiscaal gunstregime sinds 1996. De diamantsector schrijft mee de wetten die hem vooruithelpen, en vindt dat de normaalste zaak van de wereld. De sector bepaalt ook al jaren mee hoeveel belastingen hij betaalt. ‘Als koepelorganisatie voor de diamantsector heeft Antwerp World Diamond Centre inhoudelijk bijgedragen tot de totstandkoming van nieuwe wetgeving inzake de uitbreiding van de mogelijkheden tot het sluiten van een minnelijke schikking.' Dat stelde het AWDC gisteren onomwonden in een mededeling. Het zegt dat ook het VBO, Unizo en de Kamer van Koophandel input gegeven hebben. Maar de diamantsector gaat verder dan het gebruikelijke lobbywerk, zo blijkt uit onze informatie.
De wetgeving is er in de eerste plaats gekomen op aansturen van een aantal diamantairs die een paar politici bij de mouw hebben getrokken. De diamantairs hadden een dubbele bezorgdheid. Eén: ze wilden een uitgebreidere regeling om bij misdrijven een minnelijke schikking te kunnen treffen. Twee: ze wilden een rem op de mogelijkheid voor het gerecht om handelsgoederen, in dit geval diamanten, in beslag te nemen bij een misdrijf.
Het is voor politici altijd gemakkelijk om te kunnen vertrekken van een kant-en-klare wettekst. Daarom zette de diamantsector, vertegenwoordigd door de topadvocaten Axel Haelterman en Raf Verstraeten, zich aan het schrijven. Aan de tekst werkten ook mensen uit gerechtelijke kring mee. Voor het Antwerpse parket ging het om advocaat-generaal Flor De Mond en substituut Chris Nys. Zij gaven samen de input voor de tekst die werd neergepend door het college van procureurs-generaal, een groep topmagistraten. De verruimde minnelijke schikking werd wet, de beperking op de inbeslagnames uiteindelijk niet.
‘Er is toch niets mis met zo'n manier van werken', zegt Axel Haelterman, hoogleraar en de advocaat van het AWDC. ‘Het is een mooi voorbeeld van overleg tussen de gerechtelijke wereld en de ondernemingswereld. Als hoogleraar werk ik daar graag aan mee.' Natuurlijk moet er nog altijd een meerderheid in het parlement de wetgeving steunen, of ze komt er niet.
De diamantsector bepaalt ook al jaren mee hoeveel belastingen hij betaalt. De fiscus heeft jarenlang zijn tanden stuk gebeten op de sector, die heel internationaal is. Bovendien is de waardering van diamanten echt specialistenwerk. Daarom werd in 1996 door de sector samen met de fiscus een ‘controlemethodiek voor de sector van de diamantwerking en de diamantgroothandel' uitgewerkt.
De bedrijven en bedrijfsleiders in de sector betalen gewoon vennootschapsbelasting. Alleen wordt de winst waarop die belasting betaald wordt, zeer laag ingeschat. De sector klaagt immers al jaren steen en been dat de marges in ‘de diamant' zeer laag zijn.
De fiscus gaat ervan uit dat een diamantbedrijf dat 2.475.000 euro omzet draait, jaarlijks 6.187,5 euro belastbare winst heeft gemaakt. Met een tarief van 33,99 procent betekent dat een belasting van 2.103 euro. Naarmate de omzet stijgt, daalt de winstmarge waarvan de fiscus uitgaat. Op de omzet boven de 74.250.000 euro gaat de fiscus uit van een winstmarge van nog maar 0,1 procent.
Dit zijn minima. Het staat de bedrijven uiteraard vrij om meer winst aan te geven, maar de meesten halen net dat minimum. Toch zeggen ingewijden dat de belasting betaald door de sector sinds de invoering van die regeling, verdubbeld is.
De recentste versie van dat zogenaamde ‘fiscaal plan' dateert van 2004 en werd ondertekend door Jean-Marc Delporte, de toenmalige administrateur-generaal van de Belastingen en Invordering en een belangrijke PS-pion, en Peter Meeus, de topman van wat toen nog de Hoge Raad voor Diamant was. ‘Eventuele toepassingsvragen, de eventuele aanpassing of opheffing van de controlemethodiek zal geschieden in overleg tussen de Hoge Raad voor de Diamant en de administratie', staat nog in de nota. ‘De partijen zullen daartoe jaarlijks overleg plegen.'
(Aanvankelijk meldde de krant dat ook de voorzitter van de vereniging van onderzoeksrechters mee aan tafel zat, maar dat was niet correct.)
Bron: DS 17/01/12
 |