|
Artikelen -
Algemeen
|
|
maandag, 03 oktober 2011 11:27 |
 Bas Heijne moet een gevoel ‘dat zo nu en dan verdacht veel lijkt op weerzin’ overwinnen vooraleer hij aan een roman begint. In Echt zien – Literatuur in het mediatijdperk onderzoekt hij waar die weerstand vandaan komt en wat de literatuur de afgelopen decennia is overkomen. Daar liet ik graag de weekendkranten links voor liggen.
Het essay van Heijne werd enthousiast ontvangen door de meeste recensenten. Bert Bultinck noemde het vrijdag in De Standaard ‘nu al een van de boeken van het jaar’, en ook Jeroen Vullings en Marja Pruis schreven erg positieve commentaren. Enkel Aleid Truijens was het in de Volkskrant (“De roman op sterven na dood? Onzin”) helemaal oneens met Echt zien, en Dirk Leyman schreef er in De Morgen zo een kort stukje over dat eigenlijk enkel de vraag bleef hangen of hij het boekje wel gelezen heeft.
Die positieve kritieken zijn verrassend. Wie Bas Heijne niet graag mag (omwille van zijn gezeur over het populisme, bijvoorbeeld), zou zijn essay kunnen wegzetten als knip- en plakwerk. Echt zien is een verzamelplaats van andere teksten over eerdere en de recente crisis waarin de literatuur zich volgens de meeste auteurs bevindt, en eigenlijk weet Heijne daar nooit ver bovenuit te stijgen. Hij becommentarieert, en...
 |
