|
Artikelen -
Algemeen
|
|
woensdag, 23 november 2011 17:00 |
 Je zult tegenwoordig maar tot de ‘culturele elite’ behoren. Wie vroeger autoriteit genoot op basis van intellectueel doorzicht of artistieke verdienste, oogst vandaag eerder hoon dan respect. Hoe komt dat? Wat valt eraan te doen? Gerard Mortier en Ann Demeester, twee leidinggevende culturele Belgen in het buitenland, pleiten voor nieuwe publieke circuits, weg van de media. ‘Intellectuelen moeten eerst weer verbondenheid creëren, desnoods in salons.’
Ann Demeester, directeur bij hedendaags kunstencentrum de Appel in Amsterdam en Gerard Mortier, artistiek directeur van de Opera van Madrid (Foto rekto:verso)
Echt waar. Precies tien jaar geleden pleitte liberaal volksvertegenwoordiger Marino Keulen in het Vlaams Parlement voor een intendant voor cultuur in Limburg, ‘omdat we in Limburg een culturele elite missen’. Toen kon het blijkbaar nog: de idee ‘culturele elite’ verdedigen als iets waar een gemeenschap baat bij heeft. Omwille van haar creatieve potentieel, haar morele gezag, haar wereldwijsheid. Want dat is wat de culturele elite onderscheidt van andere elites: ze heeft geen bijzondere politieke of financiële macht, maar beschikt over Bildung. Haar vermogen wordt niet in kwantitatieve, maar in kwalitatieve termen...
 |
