|
Artikelen -
Algemeen
|
|
maandag, 14 november 2011 11:13 |
 Gelukkig ben ik geen Italiaanse columnist. Anders had ik Silvio Berlusconi moeten verdedigen, en honend schrijven over de feestelijkheden die uitbraken na zijn vertrek. Tijdens wat in navolging van de Arabische lente ondertussen de Europese herfst werd gedoopt, oogde het merkwaardig om mensen hun verkozen politici enthousiast te zien uitwuiven. Daar komen de technocraten, daar komt Europa.
Berlusconi verdwijnt. Europa komt (Foto Alessio85)
In België zal het staatshoofd niet gauw vervangen worden door een stromannetje van de Europese Unie – misschien omdat men niet weet wie hier precies de leiding heeft – maar de politieke discussie wordt ook hier al jaren beheerst door een technocratisch jargon. Elke partij die het schikt verwijst naar de financiële markten of de Europese bovenbazen om broodnodige hervormingen te propageren. Die worden zelden concreet gemaakt, hoewel weinig verbeeldingskracht nodig is om te begrijpen wat daarmee wordt bedoeld.
In juni hielp de Europese commissie een handje door zes aanbevelingen te doen. Die waren niet erg origineel en deden bij rechtse politici het water in de mond lopen. Vooral de positieve reactie van N-VA was merkwaardig, omdat Bart De Wever enkele weken daarvoor, op een nogal gemakzuchtige...
 |
