|
Artikelen -
Algemeen
|
|
dinsdag, 29 november 2011 14:43 |
 De opschudding over de nieuwe videoclip van ‘Countdown’ van Beyoncé is intussen alweer gaan liggen. Maar haar hergebruik van vroeger werk van Anne Teresa De Keersmaeker blijft een boeiend vraagstuk. Wat betekent plagiaat nog in een postmoderne cultuur?
Door Katleen Gabriels en Lien Mostmans
Bovenaan Rosas, onderaan Beyoncé
Er was midden oktober niet enkel Beyoncés onverholen overname van choreografische elementen uit de film die muzikant-cineast Thierry De Mey ooit maakte met Rosas. Kort daarna verscheen de nieuwe reclamecampagne van Chanel, waarvan de handendans en de enscenering deden denken aan de quatre-mainschoreografie in Kiss & cry, een voorstelling van de Belgische choreografe en voormalige Rosas-danseres Michèle Anne De Mey, in een cinematografie van Jaco Van Dormael.
Inspiratie
Terwijl het Beyoncé-kamp schoorvoetend erkende dat de Belgische choreografie als een van de vele ‘inspiratiebronnen’ voor de videoclip had gediend, stelde het advocatenteam van Chanel gedecideerd ‘creatief werk te respecteren’, en aan te sturen op ‘originele’ filmproducties die ‘zich niet zouden inspireren op een vroegere, bestaande creatie’. Chanel zou een vergelijkende studie uitvoeren van de betrokken creaties.
Ook in de...
 |
